Sommige kinderen voelen eerst en spreken later.

Ze voelen de ruimte, de sfeer, de getijden ~
en soms vergeten ze dat hun eigen stem ook telt. Net als Penny Lane, uit mijn kinderboek "De kleine vis die leerde nee te zeggen".

Het was geschreven voor die kinderen.
Voor de zachte.
Voor de dromerige.
Voor degenen die leren dat voor anderen zorgen niet betekent dat ze zelf verdwijnen.

Deze gratis kleurplaat van Penny Lane is een kleine herinnering voor je kind:
hun gevoelens doen ertoe.
hun stem doet ertoe.
zelfs een stille “nee” is toegestaan.

Een kleine vis. Een stil moment. Een zachte plek om te herinneren dat het oké is om nee te zeggen.